Thema: Integere overheid

Dilemma: huisjesmelker

Op de vraag of ze, afgezien van haar eigen woning, onroerend goed in de gemeente bezit, gaf een kandidaat-wethouder in haar risicoanalyse integriteit een lijstje met woningen die ze verhuurt. De klassieke pandjesbaas, de huisjesmelker of welk verheffend woord we er ook voor hebben, gaat het college in.

NIEUWS  In 2020 zal door het ministerie Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de 'Handreiking screening ambtenaren' gepubliceerd worden. Net als voor de in 2019 gepubliceerde 'Handleiding basisscan integriteit voor kandidaat-bestuurders' is Necker van Naem gevraagd om de inhoud te verzorgen.

Een Kamerlid én een prins kwamen vorig jaar in het nieuws omdat ze huizen bezitten die voor de verhuur zijn bedoeld. Het blijkt in die gevallen – los van de vraag of die beoordeling hout snijdt – niet moeilijk om huurders te vinden die menen dat de betreffende verhuurder niet goed voor het pand zorgt, slecht communiceert en te veel huur ontvangt. Kunnen wonen is in veel gemeenten een kostbaar goed. Beschikken over meerdere huizen maakt je veel onafhankelijker dan aangewezen te zijn op de bereidheid van huiseigenaren om iets aan je te verhuren. Om daar balans in te brengen worden huurders beschermd door regels en wetten.

De betreffende wethouder heeft een deel van haar vermogen in de aanschaf van woningen gestopt, die worden verhuurd. Op zichzelf is daar niets mis mee. Toch liggen er bananenschillen in het verschiet. Wat als een nieuwe huurder gekozen moet worden? Wat als huurders als drukmiddel dreigen met publiciteit? Wat als er gemeentelijke plannen zijn in de buurten waar de huizen van de wethouder liggen?

Ons advies: maak helder welke woningen het betreft, en dat je tijdens het wethouderschap het beheer uit handen geeft aan een partij die verder geen relatie met de gemeente heeft.

Maximale transparantie dus, om uitglijders te voorkomen.

Volgend artikel: Dilemma: doorslaan op de A2 Of lees meer over Integere overheid artikelen of het thema